สิ่งที่มีค่าที่สุดในใจเรา . . . คือหัวใจ เรา
อย่าเอาชีวิตทั้งชีวิตไปยก ให้ใคร
อย่าเอาใจทั้งใจไปยกให้ ใครคน
อย่ายกสิ่งที่มีค่าที่ สุดและสิ่งที่ดีที่สุดของเราไปให้ใคร ดูแล
เพราะไม่มีใคร . . . ที่ จะดูแลมันได้ดีไปกว่าตัวเรา เอง
อย่าปิดกั้นความรู้สึกของ หัวใจ
อย่าบอกว่าเกิดมาเพื่อ รักคน ๆ เดียว
คนใจแคบเท่า นั้น . . . ที่เกิดมาเพื่อรักคนได้คน เดียว
เราสามารถรักใครต่อใคร ได้มากมาย
ขอเพียงให้รู้จัก หน้าที่ของความรัก
หน้าที่ที่ จะปฎิบัติต่อคนที่เรารัก
รัก ต่างแบบ . . . ปฎิบัติในหน้าที่ต่างกัน<
แล้วเมื่อวันใดวัน หนึ่ง . . .
คนบางคนไม่แยแสกับ ความรักที่เรามีให้
เราก็ยังคง เหลือใครต่อใครอีกมาก มาย . . .
และไม่เห็นต้องเจ็บ เจียนตาย . . .
ถ้าเรามั่น ใจ . . . ว่าเราทำหน้าที่ให้รักนั้น เต็มที่ แล้ว
อากาศ . . . ร้อนอบ อ้าว
ออกมายืนคุยกับแสง แดด
อากาศ . . . หนาวขาด ใจ
ออกมาหาอุ่นไอลม หนาว
เราจะรู้ว่าร้อนหรือ หนาว . . . ก็ต่อเมื่อเราได้สัมผัสกับ มัน
ก็เหมือนความรัก . . . อยากรู้ว่ารสชาตเป็นยังไง
ก็ ต้องไปสัมผัสกับมัน . . . แต่อย่าทรมานตัว เอง
ด้วยการยืนตามแดดนาน ๆ หรือยืนต้านทานลมหนาว
ถ้ารู้ ว่าร้อนนัก . . . ก็หลบที่ร่ม
ถ้ารู้ว่าหนาวนัก . . . ก็ก่อเตา ผิง
ความรักจะไม่ทำร้าย เรา . . . ถ้าเราไม่ทำร้ายตัว เอง
ถ้าเธอรู้จักรัก . . . แสง แดดจะทำให้เธออุ่น
ลมหนาวจะทำ ให้เธอหลับสบาย
